• <div class="content-container hide-sm"><a href="https://www.allesoverhetlaatsteafscheid.nl/allesoverhetlaatsteafscheid/"><b>Afscheid nemen</b> van dit leven is voor <b>alle betrokkenen</b> een heel <b>ingrijpende gebeurtenis</b>. Het is <b>moeilijk</b> om alle <b>informatie</b> te vinden over dit <b>laatste afscheid. Wij helpen u graag op weg bij het maken van de juiste keuzes.</b></a></div><br/><p>

Rituelen Joden

Elke begrafenis in het jodendom is altijd heel eenvoudig. Dit geldt ook voor de begraafplaats. Bloemen worden niet neergelegd, muziek wordt er niet gespeeld.

Op de meeste Joodse begraafplaatsen worden de doden richting de Tempel van Jeruzalem begraven. Vanuit Nederland is dat richting het oosten. Omdat volgens het geloof van daaruit de opstanding der doden begint. Op de begraafplaats is een ruimte, waar eerst een speciale dienst gehouden wordt. Het doel van die dienst is om tot voorspraak te dienen ten bate van de overledene.  De kist wordt door mannen van de eigen gemeenschap naar het graf gedragen onder het reciteren van psalm 90:17, de gehele psalm 91 en een mystiek gebed Ana Becho’ach.

Daarna gooien de mannen drie scheppen zand op de kist. Men zegt daarbij de woorden uit Prediker 12:7: ‘De stof keert terug naar de aarde, waaruit ze ontstaan is; de ziel echter keert terug tot G-d, Die haar gegeven heeft’. De spade wordt hierbij niet aan elkaar worden doorgegeven, maar wordt weer in de zandheuvel gestoken.

Dan wordt er bij het graf een stukje uit de Misjna, de Mondelinge Leer, de Talmoed en de Midrasj gelezen en wordt een gebed voor de zielerust van de overledene, een jizkor, gezegd. Het graf wordt niet eerder verlaten dan het moment waarop het geheel met zand is afgedekt.
Dan vormen de aanwezigen aan twee kanten een rij, waartussen de nabestaanden als het ware naar het leven toelopen, omringd en gesteund door hun vrienden en de gemeenschap. Bij het verlaten van de begraafplaats wast men de handen, om zo de scheiding te maken tussen de cultisch onreine dood en het leven.